Żonkil jest międzynarodowym symbolem nadziei. Przypomina nam o ludziach cierpiących, oczekujących naszego towarzyszenia w trudnym okresie odchodzenia z tego świata. Wiosną, kiedy kwitną – zbieramy fundusze dla Hospicjum, wręczając ofiarodawcom i wszystkim osobom, które spotkamy, żonkilową pamiątkę.

Dlaczego nie tylko ofiarodawcom? Celem kampanii Pola Nadziei jest nie tylko zbiórka pieniędzy. Chodzi również, a może przede wszystkim o to, by wśród ludzi budzić świadomość, że HOSPICJUM TO ŻYCIE. Duża część społeczeństwa tkwi w wielkim błędzie, uważając hospicjum za miejsce dla ludzi opuszczonych, niekochanych, którymi nikt nie chce się opiekować. Prawda jest zupełnie inna, a wypowiedzieć może ją każdy, kto osobiście zetknął się z tym miejscem: sam człowiek cierpiący, ktoś z jego rodziny, lekarz, pielęgniarka, wolontariusz, duszpasterz… To właśnie oni pomogą nam zrozumieć, jak potrzebna jest opieka hospicyjna,  zapewniająca choremu przeżycie ostatnich tygodni bez bólu i z godnością.

Pola Nadziei są programem, który został stworzony przez Organizację Charytatywną Marie Curie Cancer Care w Wielkiej Brytanii. Ideą programu jest pozyskiwanie funduszy na utrzymanie hospicjów w Wielkiej Brytanii, a także edukacja i uwrażliwienie społeczeństwa na los terminalnie chorego człowieka. W 1998 roku Organizacja MCCC w Edynburgu obchodziła swoje 50-lecie. Przygotowując się do obchodów tej uroczystości mając za patronkę Marię Skłodowską Curie postanowiła zapoznać ze swoją pracą jedno z polskich hospicjów. Kraków jest miastem bliźniaczym z Edynburgiem, zatem Kraków został wybrany, jako miejsce polskiej edycji Pól Nadziei. Beneficjentem programu zostało Towarzystwo Przyjaciół Chorych „Hospicjum”. Wiosną 1998 roku w parkach krakowskich zakwitły pierwsze polskie „pola nadziei”. 350 tys. żonkilowych cebulek oraz niezbędną do przeprowadzenia akcji pomoc i wiedzę przekazała Organizacja MCCC.